“Whatever did ‘postmodernism’ for us?” om eens een Monty-Pythoniaanse boutade te gebruiken. Dé pomo-reflex om ‘macht te ontmantelen’ waar ze misbruikt wordt, waar ze niet leidt tot rechtvaardigheid, verloopt vaak via de spot en de satire. De laatste tijd volg ik daarom iets frequenter de site van Goedgelovig. Of het nu om onderzoeksjournalistiek (cfr. de TRIN posts) gaat of de beloftevolle relisoap ‘De Gezalfde’, geen taboe gaan ze uit de weg. Zelfs de jongens en meisjes uit de Emerging Church moeten er aan geloven; haal pek en veren!

‘Gristelijke satire’ met een missie, humoristische meesters van de argwaan…én met ruimte voor comments. Je mag jezelf steeds verdedigen (rekening houdende met fatsoenregels) en laat dat nu net vrij uniek zijn voor een zelfrelativerende ‘discernment’site; Evangelische Bobo’s en watchdogs sidder en beef! Rechtvaardigheid is het enige, aldus Derrida, dat niet te ontmantelen valt. De franse meester van de argwaan geloofde niet in de uiteindelijke realiteit van rechtvaardigheid. Christenen koesteren die hoop wel, een haalbare hoop die voor ons ligt en die hoop dringt en dwingt ons. Ieder op zijn of haar manier, ook als ze het ‘geen of zonder veel manieren’ zijn à la Goedgelovig.

(je kunt ‘bromberen’ over bobo’s deze week nog beluisteren via de site van radio 1).

PS. Eerlijkheidshalve vermeld ik maar even dat het nieuws over een bezoek van TRIN aan Vlaanderen (met Mattheüs van der Steen) me over drempel heeft gehaald om nog eens een blogpost te plaatsen.