Voor Scot bieden de volgende drie woorden het kader aan voor hoe we de bijbel kunnen lezen: Story (verhaal), Listening (luisteren), Discerning (Onderscheiden).

In hfst 3, 4 en 5 gaat hij dieper in op ‘Story’. 

Op pagina 41 stelt hij nogmaals, in andere bewoordingen, waar het hem om te doen is:

What we are looking for in reading the Bible is the ability to turn the two-dimensional words on paper into a three-dimensional encounter with God, so that text takes on life and meaning and depth and perspective and gives us direction for what to do today. 

Een goede aanzet om dit te bereiken is door de Bijbel te lezen als een verhaal met een plot: Begin (Ge 1-11), een (zeer lang) Midden (Ge 12, Mal 4, Mt tem Op) en een Slot (Mt 25, Rom 8, Op 21-22). Dit gegeven negeren kan als gevolg hebben dat men teruggrijpt naar ’shortcuts’ om de bijbel te lezen. De bijbel reduceren tot een wetboek (wat mag en niet mag) of een reduceren tot een boek van zegeningen en beloften (een versje voor elke dag). Maar nog subtieler is het lezen van de bijbel als ware het een Rorschach Inktvlek. Je projecteert op de Bijbel jouw verlangens en ideëen. De ‘Jezus-inktvlek’ wordt dan een republikein, het ‘boek Openbaringen-inktvlek’ een kijkje achter de schermen van een geo-politieke machtspel. Een vierde shortcut herkent men in de manier waarop de lezer van de Bijbel de inhoud benadert als een puzzel. Het beeld dat je dan zoekt is dat van een vooropgesteld theologisch systeem dat de puzzelaar gelijkschakelt met de gedachten van God. Elk vers, elk hoofdstuk wordt zo een verwijzing naar dat ‘Groter’ geheel.

Hoe leren we dan de Bijbel lezen als ‘Verhaal’?

De volgende keer – hoofdstuk 4 – It’s a Story with Power!

Hoofdstuk 2: The Birds and I

De titel van het boek werd door de auteur ontleent aan zijn ontmoeting met de blauwe grasparkiet. De vogel in kwestie was een maand lang de vreemdeling in een tuin bevolkt met andere vogels. De parkiet werd niet weggejaagd, maar paste zijn gedrag ook niet aan. De andere vogels wende aan de nieuwe gast en lieten hem toe mee te vliegen, mee te eten, erbij te horen. De blauwe grasparkiet dwong de andere vogels te reflecteren over hun gedrag tov de ‘vreemde’ vogel. ‘Lastige’ vragen over niet voor de hand liggende passages en onderwerpen uit de bijbel lijken op de blauwe grasparkiet. De passages passen zich niet aan aan ons, tegelijkertijd kunnen we er niet van wegvluchten. We leren met ze leven. Maar hoe en te koste van wat? Passages over complexe en minder complexe zaken (homoseksualiteit, charismatische gaven, zelfs het al dan niet toepassen van de voetwassing) dwingen ons na te denken over ons ‘toepassingsgedrag’ van bijbelse thema’s, geboden, suggesties enz. 

De auteur onderscheidt een drietal manieren om met de ‘blauwe grasparkiet’-passages om te gaan: 

1. Reading to retrieve

2. Reading through tradition

3. Reading with Tradition (let op de hoofdletter)

De eerste benadering, in zijn harde en zachte varianten, gaat voor de letterlijke ‘ik pas toe zoals het er staat’ benadering. Deze benadering schept problemen. Is het de bedoeling het leven van de eerste eeuw ‘na te bootsen’? Zelfs Paulus deed dat niet getuige zijn soepelheid om zich aan te passen wanneer hij in een niet-Joodse omgeving terecht kwam. Scot vat het als volgt samen:

We aren’t called to live first-century lives in the twenty-first century, but twenty-first-century lives as we walk in the light of the revelation God gave us in the first century. 

En verder:

We need to back to the Bible so we can move forward through the church and speak God’s Word in our days in our ways. 

De Bijbel lezen in het licht van de belijdenisgeschriften (the creeds, Tradition) maar oplettende dat we onze eigen theologische systemen niet laten primeren, ons bijbel lezen niet laten fossileren door een houding van traditionalisme (het dode geloof van de levenden ipv het levende geloof van de doden -Jaroslav Pelikan).

De volgende keer: hoofdstuk 3 – The Story – Inktblots and Puzzles

Het eerste hoofdstuk kan samengevat worden in een aantal vragen die terug verwijzen naar de auteur zijn kennismaking met het christendom en de daarbij horende gewoonte van het bijbel lezen.

1. Hoe dan zullen we, vandaag de dag, de bijbel uitleven?

2. Hoe zullen we dan de bijbel toepassen? 

3. Waarom vertonen we het eigenaardige gedrag van ‘picking and choosing’? Sommige teksten worden op een rigide manier toegepast, andere genegeerd.

4. Hoe komen we tot onze antwoorden?

De auteur geeft het grif toe; confronterende vragen (en vooral vervelende vragen) voor hen die vaak in het lezen en toepassen van de bijbel de fout maken aan de oppervlakte te willen blijven of zich schuldig maken aan het selectief toepassen, uitleven en vooral opleggen van een bijbelse levenstijl die misschien wel vroom overkomt in de eigen christelijke (denominationele) subcultuur maar niet noodzakelijk een bevredigend antwoord biedt op de vraag der vragen; Hoe zullen we dan de bijbel uitleven? 

Deze vraag reduceert onze zoektocht niet alleen tot een ethisch of moraliserende denkoefening. Er zit een relationele kant aan de vraag want wie van ons durft onomwonden en zonder enige schroom stellen dat tongentaal onmogelijk voor vandaag kan zijn wanneer je beste vriend in tongen spreekt (zich gesteund wetende door zijn lezing en interpretatie van de Schrift)? De bijbel lezen, interpreteren en toepassen in de veilige schoot van je eigen kring stoot nu eenmaal op minder tegenstand wanneer het argument geen gezicht kent.

Terug naar de Bijbel dus maar hoe? 

De volgende keer: The Birds and I

Vorige week ontving ik van de uitgeverij Zondervan een reader copy van het te verschijnen boek van überblogger en nieuwtestamenticus Scot McKnight. Vanwaar hun gulheid? Ik mag het blogsgewijs hypen in mijn eigen taaltje. My pleasure.

De stilte op mijn blog wordt dus eindelijk nog ’s doorbroken. De komende dagen volgt dus een boekbespreking. 

Titel: ‘The Blue Parakeet, Rethinking How You Read the Bible 

Scot McKnight (2008 – Zondervan, pp. 236).

De eerlijkheid gebiedt me te vermelden dat Scot’s blog ‘Jesus Creed’ veruit de enige anderstalige blog is die ik fanatiek en met veel plezier volg. De laatst jaren publiceert hij blogposts (meestal meerdere per dag!) over zijn avonturen met de Bijbel. Polls, boekbesprekingen, interessante links en series over tal van bijbelse en theologische onderwerpen passeren de revue. Vakkundig en met respect voor andersdenkenden startte hij zo menige dialogen op waar elke student van de bijbel zijn hart kan aan ophalen. Scot is belezen en zet aan tot lezen. Scot is lid van mega-kerk Willow Creek én tegelijk stamgast bij de post-evangelicalen uit de emerging churchbeweging. Theologisch detail, hij is arminiaan. Ik hoop dat de gereformeerde lezer nu niet afhaakt. Om maar te zeggen dat het een eer is zijn volgende boek onder jullie aandacht te brengen. Voorziene publicatie? Najaar 2008.  

volgende keer – Hoofdstuk 1: The Book and I