Ik heb genoten van het boek ‘Ik zie een leger’ van Floyd-vaderhart-van-God-McClung. De man loopt tegen de 63 en heeft al wat (evangelische) watertjes doorzwommen. Hij is vooral bekend geworden als Jeugd met een Opdracht’er in de jaren 80-90 en werkt nu voor de organisatie ‘All Nations’.
Zij die Alan Hirsch gelezen hebben zullen niet zoveel nieuws ontdekken, behalve dat Floyd McClung meer schrijft als een bemoediger, een man met visie. Voor een diepere uitwerking naar methodiek en inhoud kan je na dit boek terecht bij Hirsch. Voordeel is wel dat McClung wordt vertaald naar het Nederlands wat de kans op gelezen te worden alleen maar groter maakt.
Ik ga het boek hier niet bespreken, anderen deden het me voor: recensies kun je oa hier en hier lezen.
Wat ik wel kwijt wil is dat dit boek hetzelfde effect kan losweken als Brian McLaren’s ‘A New Kind of Christian’ een aantal jaren terug. Je komt jezelf, je geschiedenis, je kerk, je theologie in het boek tegen en blijkt dat je niet de enige bent met vragen. Je trachtte anderen te betrekken in je vragen maar die zagen je maar als de spreekwoordelijke luis in de (gemeente)pels. Na het lezen van deze soort boeken ontdek je dat sommige vragen gerechtvaardigd waren te stellen. Nu nog antwoorden vinden.
Floyd is voor ‘Simple Church’. Ik had onlangs nog een fijn gesprek met een jong Vlaams gezin die een grotere evangelische kerk verliet om redenen die terug gebracht kunnen worden naar elementen die McClung bespreekt in zijn boek. Nu komen ze met een aantal koppels aan huis samen, noemen het eenvoudig weg ’simple church’ en wachten even af wat de toekomst brengt. En als ik hen mag geloven zijn ze lang niet de enige in Vlaanderen die deze kant opgaan.
Kritische noten? Zeker en vast. Naar mijn gevoel zit de motivatie helemaal juist maar helt de methodiek, om naar ’simple church’ te gaan, teveel over naar de bekende ‘laten we terugkeren naar Handelingen 2′ rethoriek. Je keer niet zomaar terug…we leven in een andere context, nieuwe tijden, cultuur en we hebben ondertussen 2000 jaar (kerk)geschiedenis achter de rug. Ik vermoed dat McClung eerder bedoelt dat het vuur van de eerste gemeente mag dienen als een spiegel voor ons, geïnstitutionaliseerde kerk. Het klakkeloos imiteren van Handelingen 2 lijkt me niet de oplossing. Ik waardeerde vooral het laatste hoofdstuk rond discipelschap. De lat van persoonlijk discipelschap moet terug omhoog, de muur van de kerk omlaag itt wat hij nu vaak merkt, namelijk dat de muren van de kerk hoog zijn, maar eens binnen zakt de lat van discipelschap. Of hoe de discussie van belong-behave-believe terug de kop opsteekt.
Yeah goed geschreven Filip!
Zoals je weet lees ik graag en veel artikels/blogs (weinig boeken da’s een slechte eigenschap van mij grrrr) over
postmodern denken
emerging church
belong-behave-belief
simple church
waarheid en context
new kind of church
evangelische kaartenhuisjes
kern en bijzaak
evangelische vooronderstellingen
IN en VAN de wereld
contextualisering
relevant willen zijn
hermeneutiek
didaktiek
exegese en eisegese
Ik geloof dat het behouden van de bijbelse basics, waarderen van je geschiedenis & symboliek, samen met het omgooien van nutteloze evangelische huisjes, de kerk relevant zal maken zonder de waarheid te verliezen.
Ik zie dit hele gebeuren als een reformatie, maar dan binnen de evangelische kerk, omdat ze juist gedreven wordt door mensen die kost-wat-kost binnen de evangelische kerk vernieuwing willen brengen. De vraag is natuurlijk: houden we dat vol… Persistance is voor mij het sleutelwoord, keer op keer.
Wat ik gezien heb in de kerkgeschiedenis op grote schaal én zelf meegemaakt heb op kleine schaal is dat mensen die willen vernieuwen steeds afhaken en zelf apart beginnen. Daarom is voor mij persistance zo belangrijk: blijven waar je bent, en van binnenuit vernieuwing bepleiten. Daarom noem ik mij graag de bruggenbouwer: tussen al dit soort mensen, bijvoorbeeld de emerging denkers en de conservatieve kapstok-kerkgangers, een brug bouwen en blijven pleiten voor openheid voor andere visies. Het moet.
‘k Zal een dezer dagen eens bloggen over mijn strijd daarin