Hoofdstuk 4 induiken betekent overgaan van ‘geven’ naar ‘vergeven’. Drie extra letters maar een wereld van verschil en zijn introductieverhaal over Daniël leert je waarom. Waarom vergeven wanneer elke atoom in je lijf om gerechtigheid en wraak roept? En Volf dwingt ons…

…bepaalde wetmatigheden te aanhoren en dus te respecteren: je kunt de tijd niet terugdraaien, what’s done is done. En in sommige gevallen is er gewoon niemand om de schuld te geven. Reden genoeg om opnieuw te beginnen bij God. Want vergeven is moeilijker dan geven. Vergeven veronderstelt een veroordeling. Geven gebeurt in een geest van vreugde. Met vergiffenis betreden we een terrein waar we kunnen struikelen over ’schuld’, ‘fouten’, enz.

En Volf ziet in dat vergiffenis losgekoppeld van God gedoemd is oppervlakkig te blijven. Het mag iets herstellen tussen de dader en slachtoffer maar niet alles. Vergeven via en door God blijft de veiligste en meest toereikende weg naar volledige vergiffenis. Ook hier, en analoog aan de verkeerde beelden die we kunnen koesteren van een gevende God, schuilt het gevaar om de hoek God anders te zien dan Hij werkelijk is.

Volgende keer: Luther en God als rechter