from dialogue to discipleship

via dialoog naar discipelschap by filip de cavel

Denk even mee…

9 juli, 2006 bij 12:22 pm · Ingedeeld onder Antenna, Emergent, Emerging Church, Kerk en vernieuwing, mission

Het is eenvoudig om vanuit je eigen verlangens te gaan zoeken hoe we als christenen, individueel maar ook als gemeenschap, de dialoog met en binnen onze cultuur kunnen aangaan. We willen afstappen van het wij-zij denken. Wij de geredden en zij, die daarbuiten zijn in de duistere wereld. Heel wat gemeenten komen niet er niet meer aan toe ‘missionair’ te zijn in de ware betekenis van het woord.

Nieuwe gemeenten ontstaan rond dit verlangen het wel te doen. Maar hoe doen ze het, wat zijn de valkuilen?

Misschien wilt u met me meedenken. Persoonlijk denk ik dat het een en/en verhaal wordt waar reeds bestaande gemeenten door een moment van vernieuwing zullen gaan maar waar ook ruimte is voor nieuwe gemeenten.

Een voorbeeld reeds aangehaald is die van ‘The Well’ en een andere getuigenis van hoe het kan leest u hier:

CURRENTLY I am in Poulsbo Washington working for Alive Covenant Church.

It’s a new sort of church plant that one of my pastors from high school is doing.

Very missionally oriented but very unique structure. They meet once a month on Sunday afternoons in the “Sons of Norway”, the social center of the town. They have a service (sitting in the round) and then a concert in the center of the town. The second week folks

get together in their house church (based geographically), eat together and study the scripture that waspreached on. The third Sunday the house churches meet to do a service project in the community. The fourth Sunday is either an all church or house church celebration, getting together and partying. The structure is focused on keep the church missionally oriented. We just had the 5th service of the churches existence, there are about 50 folks regularly connected with the church. The majority of those people have never been connected to a church before. Some of the folks who grew up in church are having a hard time going to a once a month service. The rest of them love it. It makes a lot of sense to those who didn’t grow up in a regular church and have never like regular church.

Waar en hoe, in Vlaanderen, kunnen we opnieuw creatief gaan nadenken over gemeente-zijn?

Wat zouden onze obstakels zijn?

Is het klimaat in Vlaanderen rijp om het ijs te breken?

In welk opzicht zijn de tijden verandert tov de tijd van het gemeentestichtend werk in de jaren ‘70 en ‘80?

Laat comments achter en help elkaar met suggesties.

 

10 Reacties »

  Papillon wrote @ 10 juli, 2006 at 9:39 am

Filip,
enkele visionairs samenbrengen, krijtlijnen uitzetten van een mogelijke visie. Brainstorm over grensoverschrijdende ideëen.

Als obstakels zie ik de controverse tussen de eerder conservatieve broeders (in positieve zin)en de neo’s (hihi) vnl. m.b.t. het utilitaristisch gedachtegoed (al dan niet bewust).

Ik vrees dat Vlaanderen te slecht weer heeft, op enkele weken in het jaar na, om iets te laten rijpen ;)

Hmm. Jaren tachtig dan was ik een prille tiener en zat ik met mijn hoofd nog niet op een theologische golflengte. Hiervoor zou ik persoonlijk de pioneers van die tijd durven aanspreken.

Keep up the good work.

Beantwoord
  Anton wrote @ 10 juli, 2006 at 10:51 am

Een klein aantal van de waarschijnlijk vele obstakels:

1 Angst (voor de grote boze wereld, voor verandering)
2 Ongeloof (dat God niet groter is dan die wereld)
3 Tevredenheid (met het eigen sociale clubje, met de eigen redding)

Of het ijs gebroken kan worden? Ik hoop het…

Beantwoord
  Armando wrote @ 10 juli, 2006 at 11:23 am

Well, Filip, answering your first question, I believe that we can be creative first inside our communities. One of the subjects that often come to surface is the one of the “cultural identity”. I believe that Flemish culture has to be respected and valued as a source of original and creative ways of coming together. From my observations, the models can work well in some places, and yet be a disaster in other settings. Take as an example the so called “Modelo de Jesus” (Jesus’ Model) in Latin America. It is basically the D12 or the G12 idea of cell groups and encounters. It can be a good model for mega churches, who need to provide the sense of family and belonging to the members, via the so called cell groups (or whatever other name), but then the problem became with the pressure to grow. A cell that is not growing and then multiplying is not really appreciated. Then the fellowship ties are in danger, since new comers are in a very unsteady environment, changing from group to group as they “multiply”. Many people from other generations had lots of difficulties to adapt to the “new” model, and often this lead to huge crises within the communities, even splits.

That can be also a danger inside our communities, though I would not call any of them a “mega” one. I mean, if we want to apply whatever model, my suggestion would be to adapt what is available there, and refresh and renew it from a Flemish way. Probably if we could change the focus from how the meetings are carried out, and we could embody the kingdom lifestyle, our impact could be larger. This brings me to the next question.

I believe that all time is good to preach the gospel. I would however change a bit the message from a expectation of life after death or a piece of heaven as promise, and instead translate it to the good news of Gods reign from now on. It is a challenge, and we are all trying to find the ways to do so. I mean, there is a culture surrounding us, practically a pagan one wich challenges our beliefs and practices. Can we still be Christians and not compromise the evangelical teachings? My first gut feeling is that more than one Flemish is groaning to see the manifestation of the Children of God, like the rest of creation.

for your third question. Times change, practices as well. The message is the crucial aspect that should be not changed, but renewed. For example, the liberal theology has yielded the division of the Anglican Communion last week. Liberals want to change everything according to the philosophy of their world, while evangelicals are struggling to keep the Bible as historically been taught. From this experience, we should be challenged to keep basic values and yet be relevant to the society. We have a choice, and often if we are going to be Jesus’ followers, it wont be the choice of the easy path, but the difficult one.

Beantwoord
  Armando wrote @ 10 juli, 2006 at 1:30 pm

Hi,

The following article
http://www.christianitytoday.com/ct/2006/127/52.0.html
could enrich the discussion …

Driscoll is normally quite harsh on emergent …
But he makes a couple of points at the end of the article that may help us to further digest the relationships between church and culture.

Beantwoord
  filipdecavel wrote @ 10 juli, 2006 at 7:56 pm

Good point Armando! And to add to your thoughts i would suggest that to define a ‘flemish evangelical’ we would need to look in what way we are ‘flemish’ and in what way we are ‘evangelical’ and maybe look at what makes us different even if we put the two togheter.
I sense that our evangelicalism is in reality a anglesaxon quilt of thoughts that entered our culture since beginning of 1900 with scofield-bible based teaching and that over the years a whole range of evangelical models/theological ideas and the sort entered our vocabulary and way of doing church.

Beantwoord
  Armando wrote @ 11 juli, 2006 at 11:05 am

Well, Filip, you bring more light to the conversation. Recently I heard NT Wright saying that your escatology will determine your ecclesiology. Hence, one of the main roots of the current state of the Church in Flanders is indeed the Scofield rapturist dispensationalism. Unfortunately, this approach is splitting Church from society, since it offers only a escape from this evil world. Probably is a thing to take into account.

Would be interesting to research a bit the evangelical roots in Flanders from a historical point of view.

Beantwoord
  filip wrote @ 11 juli, 2006 at 11:15 am

That kind of research has been done I think by people like Aaldert Prins and Geert Lorein, Prof. Hebrew at the ETF. See if we can dig something up.

Beantwoord
  Henri Menheere wrote @ 19 juli, 2006 at 12:27 pm

Ik zie in Anton’s 3 puntjes een herkenbare situatie, alleen zal een conservatieveling dit nooit toegeven, omdat hij het namelijk zelf niet zo ziet.

Zo zien zij dit zelf volgens mij:
* Angst: Ze waren ooit bang van de boze wereld, maar ze hebben jarenlang training gehad om die angst te overwinnen en die wereld een plaats in hun leven te geven: Tot hier, maar niet verder.

Dus wel praten met je buurman, maar nooit op café gaan met hem. Je wel begeven in de rosse buurt, maar niemand bij je thuis uitnodigen. Wel naar het nieuws kijken, maar snel een christelijk tijdschrift lezen om het een kader te geven.
Conclusie:
“Er is een gezonde afstand tussen “them & us”"

* Ongeloof: Ze hadden jaren geleden geloof in geweldige opwekking, in verandering, in “echt” iets betekenen voor de wereld. Langzamerhand merkten ze dat de tijd niet rijp was, of dat het niet lukte of dat de resources ontbraken. Ook dit gaven ze een plaats in hun leven.

Dus ze hebben ontdekt dat God niet door wonderen en opwekkingen werkt. Ze hebben de term “klein geloof” omgezet in een “realistische en nederige houding”. Ze verwachten niets van God, want dat bestempelen ze als het “dicteren” van God.
Conclusie:
“We hebben een nederig geloof”

* Tevredenheid: Toch blijft het knagen dat die (stoute) wereldse mensen zich niet bekeren, want dat is toch onze roeping. Ondanks hun geweldige contact met de wereld, ondanks hun nederige houding, moet er toch ooit iemand tot bekering komen. Maar ook dit wordt door jarenlange brainwash opgelost: Het is namelijk in Gods handen. Hij weet wat Hij doet. Een dooddoener dus die je kan helpen om “geen resultaat” te aanvaarden.

Je kan dus tevreden zijn, want je hebt je best gedaan. God verwacht niet dat we ons kapot zweten, ik moet gewoon trouw blijven doen en denken zoals altijd. Ik hoef niets nieuws of anders te verzinnen. Ik ben tevreden want ik heb mijn plaats gevonden.
Conclusie:
“We doen het best goed”

Uiteindelijk…
… krijg je een gesprek als volgt:
Emerging christen: “Ik vind dat we nieuwe technieken en structuren moeten toepassen in de gemeente”
Conservatieve christen: “Nee, dat is fout.”
Emerging christen: “Je bent zeker bang van de wereld?”
Conservatieve christen: “Nee, ik heb goed contact met niet-christenen”
Emerging christen: “Jij hebt geen geloof”
Conservatieve christen: “Ik ben tenminste nederig en realistisch”
Emerging christen: “Ga dan maar in je lekkere zetel tevreden zitten doen”
Conservatieve christen: “Ik doe het best goed zoals ik het nu doe hoor”

Dus: Hoe kunnen we onze conservatieve broers en zussen duidelijk maken wat we bedoelen met ons gedachtengoed?

Beantwoord
  anton wrote @ 22 augustus, 2006 at 11:48 am

Henri,
Wat betreft angst: in jouw optiek blijft dan dus de afstand bestaan en die afstand blijft gegrond in de angst om wereldgelijkvormig te worden. Naar zulke mensen toe zou je dus moeten doorvragen. Om mensen te kunnen overtuigen zou je kunnen wijzen op het idee dat er geen boze buitenwereld is, maar dat we per definitie onderdeel van de wereld maken. Als er al een boze buitewereld is, dan is die ook in onszelf. Natuurlijk bestaat er in de kerk de kennis dat die wereld niet eeuwig boos is en dat er iets nieuws komt, waar we nu alvast aan kunnen beginnen als onderdanen in Christus’ koninkrijk.

Ongeloof: Dit heeft te maken met ons beperkte Vlaamse zicht, dat niet verder gaat dan de regiogrenzen en in het slechtste geval niet verder gaat dan de States. In zowel Afrika, Latijns-Amerika, als Azië doet God grote dingen. MAar die passen niet altijd in onze beperkte theologische praktijk en daarom zwijgen we ze dood, of we zoeken onbewust niet verder. Daar mogen we mensen op wijzen. Verder is de vraag wat mensen met ‘opwekking’ bedoelen. Als dat een periode is van een ‘hemelse’ roes, dan kunnen ze dat vergeten. Opwekking heeft tot nu toe altijd bestaan uit het correct interpreteren van Christus vanuit de Schrift door genade, wat in de praktijk betekende dat mensen zich van hun zonden afkeerden en tot de dood toe Christus volgde. Op dit moment zie ik dat niet gebeuren in West-Europa, omdat materialisme met kop en schouders boven alle goden uitstijgt.

Daaruit volgt ook tevredenheid: we hebben alles en ook een beetje geloof om na dit paradijs ook het volgende te betreden. Onze egoistische houding blijkt alleen al hieruit dat we mensen niet meer durven overtuigen (waar angst en ongeloof ook weer een grote rol spelen).

Hoe we dit anderen kunnen duidelijk maken? No idea, communicatie is toch al niet mijn sterkste punt :) Zeker omdat je hier een hele Vlaams-Evangelische cultuur raakt. En het is namelijk niet leuk voor een normaal ‘zelfverzekerde’ gelovige om te horen dat hij bang, ongelovig en zelfzuchtig tevreden is. Dus misschien moet je het positief formuleren en gaan nadenken over onderwerpen als lef, geloof, opofferingsgezindheid, lijden, dit met genade laten doorfilteren in je eigen gevoelens, karakter en gewoonten en dan dat ook laten zien in je leven zodat anderen met je mee kunnen leren (met dank aan Dallas Willards Renovation of the Heart).

In ieder geval zul je het niet oplossen met een klein gesprek, maar zul je eerlijk en oprecht een discussie moeten aangaan, de situatie van de eigen kerk grondig moeten analyseren, en er niet vanuit gaan dat alles wordt opgelost door bijvoorbeeld de muziek beter te maken.

De opmerkingen van Armando dat theologische reflectie de kerkelijke praktijk beheerst is goed, maar we moeten ook niet vergeten dat er een zware culturele factor is (cf Filip). En die culturele factor is heel erg gevormd door de katholieke kerk (of de katholieke kerk past het best in de culturele factoren, want wat is hier de kip of het ei?) en wordt nu steeds sterker bepaald door een postmoderne trend.

Een vraag zou kunnen zijn: In hoeverre moeten we de katholieke en postmoderne cultuur (niet altijd theologie) overnemen om als evangelicalen relevant te zijn? Bv priesterlijke hierarchie, symboliek, liturgie, stilte, celibaat,….?

Beantwoord

Uw reactie

HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>